Individuaalpsychologie

Individuaalpsychologie 1. Plaatsbepaling binnen het vakgebied van de psychologie. Individualpsychologie of Adleriaanse psychologie heeft raakvlakken met zowel de humanistische als de cognitieve psychologie. 2. Oriëntatie van de therapievorm. Gesprekstherapie. 3. Wat is Individualpsychologisch counselen? De Individualpsychologie is ontwikkeld door Alfred Adler, een collega van Sigmund Freud. De beide therapeuten hebben in hun beginjaren nauw met elkaar samengewerkt en elkaar beïnvloed. Vervolgens heeft de Individualpsychologie een eigen ontwikkeling doorgemaakt met andere uitgangspunten dan de psychoanalyse. •Basisaannames mensvisie: De mens is een sociaal wezen: een mens heeft andere mensen nodig om zich te kunnen ontwikkelen en zich gelukkig te voelen. De mens heeft een natuurlijke 29 behoefte om ergens bij te horen en zich nuttig te maken en is bereid hier veel voor te doen. De mens is een doelgericht wezen: de dingen die hij doet, doet hij omdat hij er een bepaald doel mee voor ogen heeft. Hij doet de dingen zoals hij ze doet omdat hij geleerd heeft dat het doel zo bereikt kan worden. De mens als ondeelbaar individu met een eigen verantwoordelijkheid: ‘Individual’ komt van het Latijnse werkwoord ‘individere’ dat ondeelbaar betekent. Gedachten, gevoelens en gedrag zijn op een gezamenlijk doel gericht, ook al kunnen ze elkaar op het eerste gezicht tegenspreken. Adler ziet de mens als schepper van zijn eigen leven hetgeen wil zeggen dat hij verantwoordelijkheid kan dragen voor zijn handelen, maar ook voor wat hij voelt en denkt. De mens ontwikkelt een levensstijl: in zijn eerste levensjaren bouwt de mens, aan de hand van zijn ervaringen en de conclusies die het kind daaruit trekt, een beeld op van zichzelf, van de ander, van de wereld en van het leven. Deze verzameling van cognities wordt levensstijl (of levensplan) genoemd. Dit levensplan is het grondpatroon van waaruit de mens zichzelf en zijn omgeving waarneemt en op de gebeurtenissen in zijn leven reageert. Misinterpretaties tijdens de ontwikkeling: foutieve aannames in de ontwikkeling van dit levensplan kristalliseren zich uit in de vorm van een minderwaardigheidsgevoel, het gevoel er niet bij te horen of niets bij te kunnen dragen in de maatschappij. Een dergelijk gevoel van ontmoediging kan tot allerlei vormen van onproductief gedrag leiden, variërend van zich niet gedragende kinderen tot (ernstig) vluchtgedrag zoals een psychose.

Terug naar overzicht