Re-integratietherapie

Re-integratietherapie 1. Plaatsbepaling binnen het vakgebied van de psychologie. Humanistische psychologie. 2. Oriëntatie van de therapievorm. Gesprekstherapie in combinatie met lichaamsgerichte therapie. 3. Wat is re-integratietherapie? Re-integratietherapie probeert antwoord te geven op vragen in de maatschappelijke context: - ”Hoe kan het hoge ziekteverzuim worden teruggedrongen?” - “Hoe kunnen moeilijk of niet plaatsbaren toch duurzaam naar werk worden begeleid, zodat mensen weer voldoening vinden in hun leven? - “Hoe kunnen de kosten voor uitkeringsverstrekkers en werkgevers geminimaliseerd worden?” Ongeveer 60 tot 70% van de mensen die met ziekteverlof gaan, hebben een emotioneel probleem. Een deel van deze mensen kan door loopbaancoaches en re-integratiebureaus goed op weg geholpen worden. Voor anderen heeft het re-integratietraject (nog) geen zin, omdat het door de ernst of de aard van de problemen gedoemd is te mislukken. Het is voor een werknemer buitengewoon ontmoedigend om binnen een paar maanden weer op straat te staan en te moeten constateren dat de problemen alleen maar erger zijn geworden. Dan is er therapeutische hulp nodig. Re-integratietherapie is een combinatie van holistische therapieën die zich richten op de goede afstemming van de mens met zijn werkomgeving. • Mensvisie: De mens is een holistisch wezen. Als lichaam, gevoel, verstand en bezieling goed op elkaar zijn afgestemd, zit de mens goed in zijn vel. Hij vindt zijn weg op een vanzelfsprekende manier. De maatschappij waarin we leven overwaardeert het doen en denken. Voelen en spirituele zingeving daarentegen worden ondergewaardeerd. Dat maakt het extra belangrijk dat mensen leren de signalen die het leven aanreikt te verstaan in termen van onderliggende behoeften op elk van de genoemde niveaus. Van daaruit is het mogelijk de juiste actie, op de juiste plek, te ondernemen en in elke situatie een gepast antwoord beschikbaar te hebben (response-ability). De mens kan niet los gezien worden van zijn context. Sterker nog, ieder mens kan zichzelf slechts leren kennen in verhouding tot zijn sociale omgeving. Als er in de wisselwerking tussen mens en context iets bij herhaling verkeerd loopt verliest de mens niet alleen het contact met zijn omgeving, maar vooral ook met zichzelf. Door het herstellen van die wisselwerking komen mensen weer tot hun recht in het samen leven en werken met elkaar en wordt arbeidsvreugde, groei en bezieling weer mogelijk.

Terug naar overzicht