Symbooldrama

Symbooldrama 1. Plaatsbepaling binnen het vakgebied van de psychologie. Psychoanalyse. 2. Oriëntatie van de therapievorm. Gesprekstherapie. 3. Wat is symbooldrama? Symbooldrama is ontwikkeld door de Duitse psychiater Prof, Dr Hanscarl Leuner. Deze op de psychoanalyse georiënteerde geleide dagdroomtherapie wordt door de cliënt in een toestand van verdiepte ontspanning doorleefd. • Kerngedachten. Naast de nachtdroom die zich spontaan voordoet tijdens de slaap, is er de dagdroom die opgeroepen kan worden in een toestand van diepe ontspanning. De dagdroom kan soms uitgesproken helder zijn in zijn betekenis voor het waakbewustzijn. De symboliek is beter toegankelijk dan die van de nachtdroom en geeft een inzicht in de onderbewuste structuur van de cliënt. De beelden die opkomen, de geïmagineerde beelden worden beschouwd als projecties vanuit het onderbewuste. Dit hoeft niet uitsluitend in een strikt Freudiaanse context geplaatst te worden. Ook vanuit een ander theoretisch kader kan effectief met symbooldrama gewerkt worden. De, uit de diepere gevoelslaag voortkomende of ‘katathyme’, beelden worden door cliënten als bijna reëel ervaren en beschreven, zeker tijdens de duur van de dagdroom. Het gaat gepaard met, soms heftige, gevoelens van allerlei aard. Om de autonomie van de cliënt te waarborgen, te bevestigen en aan te moedigen wordt de verdiepte ontspanning niet geïndiceerd door de therapeut via hypnose, maar ingestudeerd door middel van de twee eerste basisoefeningen van Autogene Training (A.T.). De cliënt leert dat hij zelf zijn lichaam en geest kan sturen in een vooraf bepaalde richting. De bekende begrippen uit de psychoanalyse als weerstand, overdracht en tegenoverdracht zijn ook in symbooldrama kernbegrippen. Het verschil is dat de overdracht zich ontwikkelt in de geprojecteerde beelden en zich niet rechtstreeks richt op de therapeut. Veelal is deze analytische overdracht een weg voor de patiënt zijn innerlijke wereld geleidelijk aan te gaan vertrouwen. Het is een vorm van overdracht, die teruggrijpt op de peuterleeftijd waarin het kind de kans moet krijgen zijn omgeving zelfstandig te verkennen. Uiteraard onder het wakend oog van zijn moeder die, idealiter, alleen ingrijpt waar het fout zou kunnen gaan. Projectie van de tekortkomingen uit de kindertijd in het dagdroombeeld en de exploratie ervan leiden tot een grotere ik sterkte en rijping van de persoonlijkheid waardoor, als hinderlijk ervaren, symptomen kunnen verdwijnen.

Terug naar overzicht