Verliesverwerking en Rouw

Verliesverwerking en Rouw 1. Plaatsbepaling binnen het vakgebied van de psychologie. Psychoanalyse, humanistische psychologie. 2. Oriëntatie van de therapievorm. Spel als medium binnen de veiligheid en het vertrouwen van de therapeutische relatie in de spelkamer. 3. Wat is verliesverwerking en rouw? Het is voor een kind zeer aangrijpend als een dierbaar persoon in het gezin overlijdt. Het heeft vaak geen of nauwelijks ervaring met een dergelijk verlies en krijgt te maken met pijnlijke gevoelens waar het geen raad mee weet. Dat kan zich uiten in: Angst om alleen te zijn. Angst om ook de andere ouder te verliezen. Onzeker zijn in situaties waarin dat voorheen niet zo was. Claimen van de ouder(s). Huilen en opstandigheid met betrekking tot het verlies. Schuldgevoelens en agressie om het eigen voortleven, terwijl de ander er niet meer is. Gedragsveranderingen, zoals overbeweeglijkheid of wegkruipen in een hoekje. Het kind staat plotseling voor verschillende verliestaken: Het moet zich aanpassen aan de veranderde omgeving. In plaats van bijvoorbeeld vier gezinsleden zijn er nu nog maar drie. Het besef moet doorbreken dat dood zijn betekent dat de gestorvene echt dood is en dus niet meer terug komt. De pijn van het verlies moet ervaren en doorvoeld worden. In het verwerken en accepteren van het gebeurde komt ruimte om het verlies een plaats te geven in het leven en daarmee ruimte voor andere dingen. Investeren in nieuwe relaties. Kinderen kunnen hun pijnlijke gevoelens vaak niet zo gemakkelijk delen met iemand. Ze voelen de pijn van de anderen en proberen hen te ontzien en niet nog verder te belasten. Ze stoppen hun eigen pijn ver weg. Als ze cognitief rijper worden komt het verdriet alsnog naar boven.

Terug naar overzicht